Таърихи умумиҷаҳонӣ шахсиятҳоеро медонад, ки бо хусусиятҳои хоси дарбаргирандаи хеш аз дигарон фарқ карда, имрӯз бо номи нек ёдоварӣ мешаванд. Ба вуҷуд омадани шахсиятҳои бузург дар таърихи инсоният комёбии беназир буда, онҳо дар рушду такомули башарият саҳми худро мегузоранд. Бузургии ин гуна ашхос аз он иборат аст, ки эшон манфиатҳои ҷамъиятиро аз манфиатҳои шахсию гурӯҳӣ боло гузошта, баҳри пешрафти ҷомеа хизмат менамоянд. Дар таърих танҳо ҳамон миллат бурд намудааст, ки тақдир ба он шахсиятҳои бузург эҳдо намудааст, ки онҳо чун оҳанрабо дар атрофи хул миллатро муттаҳид карда, халқашонро

Таърихи умумиҷаҳонӣ шахсиятҳоеро медонад, ки бо хусусиятҳои хоси дарбаргирандаи хеш аз дигарон фарқ карда, имрӯз бо номи нек ёдоварӣ мешаванд. Ба вуҷуд омадани шахсиятҳои бузург дар таърихи инсоният комёбии беназир буда, онҳо дар рушду такомули башарият саҳми худро мегузоранд. Бузургии ин гуна ашхос аз он иборат аст, ки эшон манфиатҳои ҷамъиятиро аз манфиатҳои шахсию гурӯҳӣ боло гузошта, баҳри пешрафти ҷомеа хизмат менамоянд. Дар таърих танҳо ҳамон миллат бурд намудааст, ки тақдир ба он шахсиятҳои бузург эҳдо намудааст, ки онҳо чун оҳанрабо дар атрофи хул миллатро муттаҳид карда, халқашонро баҳри созандагӣ, ободкорӣ ва амалӣ гардидани мақсадҳо ва арзишҳои нек равона намудаанд. Бесабаб нест, ки мегӯянд: “Бузургии ҳар як миллат дар бузургии фарзандони ӯст”. Номи миллатро аслан фарзандони бонангу номусаш зинда медоранд. Дар воқеъ миллати тоҷик аз зумраи он миллатҳоест, ки  фарзандони фарзонаи он тавонистанд дар рушду инкишофи таърих ва тамаддуни ҷаҳонӣ ҳиссагузорӣ намоянд. Чунин чеҳраҳо номи худро дар таърих бо ҳарфҳои заррин сабт намудаанд.

Ба ин мазмун аз ҷониби Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти кишвар-мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, китобе бо номи “Чеҳраҳои мондагор” нашр гардид, ки маҳз аз чунин шуҷоат, корнамоӣ ва саҳмгузории бузургони миллати тоҷик дар тамаддуни ҷаҳонӣ хабар медиҳад. Китоби мазкур метавонад ҷавҳари худшиносиро дар замири қалби ҳар як фард, алалхусус, дар афкори ҷавонон бедор намуда, ҳисси ватандӯстии онҳоро боз ҳам зиёд намояд.  Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти кишвар, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар қатори дар саҳнаи сиёсат ба мувафақиятҳо ноил гардидан, ҳамчун дӯстдори таъриху тамаддуни халқи хеш тавонист, ки ба омӯзиши он пардохта, то ҷое ҳам ба комёбиҳо ноил гардад. Махсусан ба хотири ба насли ҷавони ҷомеа муаррифӣ намудани фарзандони фарзонаи ин миллат, ки дар таърих бо хираду заковати хеш ҳамто надоштанд, китобе бо номи “Чеҳраҳои мондагор” рӯи чоп овард. Пешвои миллат дар китоби “Чеҳраҳои мондагор” шахсиятҳои бузурги миллатро дарҷ гардонидааст, ки саҳми онҳо дар олами илму ирфон, сиёсат ва дину мазҳаб назаррас аст. Китоби мазкур аз корнамоиҳои Куруши Кабир оғоз гардида, то Спитамену Монӣ, Маздак, инчунин, саҳмгузориҳои Имоми Аъзам, Исмоили Сомонӣ, Рудакию Фирдавсӣ, Абуалӣ ибни Сино, Носири Хусрав, Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ, Абдураҳмони Ҷомӣ ва ҳамзамон, ҷонфидоиҳои Қаҳрамонони Тоҷикистонро дар садаи бистум дарбар мегирад. Воқеан ин шахсиятҳо нафароне буданд, ки дар лаҳзаҳои ҳасос, дар лаҳзаҳое, ки душманон мехостанд, миллати моро аз лиҳози сиёсӣ, ҳудудӣ ва фарҳангӣ нест намоянд, бори гарони занҷири миллатро бар души хеш кашиданд. Ба андешаи муаллиф, ин занҷир аз овони “Авесто”-ву Зардушт сарчашма гирифта, бо нағмаҳои Борбад, бо нақшаҳои Монӣ, бо шеъри Рӯдакию теғи ҷонофарини Сино, бо каломи мавзуни Ҷомию мусаввараҳои нотакрори Беҳзод, саъю талошҳои тақдирсози Садриддин Айнӣ, Бобоҷон Ғафуров ва дигарон то ба имрӯз расидааст.  Эмомалӣ Раҳмон бо мақсади баланд бардоштани рӯҳияи худшиносию худогоҳии миллии насли наврас ва баланд бардоштани ҳисси ватандӯстии эшон бохабар будан аз таҷрибаи таърихӣ дар мисоли корнамоиҳои фарзандони гузаштаи ин миллат бархурдор буданро зарур меҳисобад. Саҳмеро, ки мӯҳтарам пешвои миллат дар омӯзиши таъриху тамаддуни ориёӣ гузоштаанд, хонанда метавонад дар вақти мутолиаи китобҳои вай онро дарк намояд. Хидмати таърихиеро, ки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон кардааст, басо бузург аст.  Махсусан он дар омӯзиши таърихи халқи тоҷик ва равшан намудани он ба аҳли ҷомеа саҳми бузург дорад.

Халқи тоҷик аз даврони бостон сар карда, чеҳраҳои сиёсеро вори